Bucephalandra – informacje ogólne

Bucephalandry to endemiczne rośliny z Borneo.

Bucephalandra jest nazwą naukową niewielkiego rodzaju roślin wodno-lądowych należących do dużego rzędu (Arum), rodziny (Araceae), zawierającej także inne lepiej znane rodzaje jak Anubias i Cryptocoryne. Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego określenia „bycza głowa” i odnosi się do pylników w kwiatostanach przypominających rogi.

Grube ciemne liście tych roślin decydują o ich efektowności. Mogą one posiadać u wielu odmian pofalowane brzegi, co czyni je szczególnie atrakcyjnymi. W submersyjnej formie liście często zawierają małe, przypominające perły drobinki, które powodują, że roślina mieni się w świetle. U niektórych odmian listowie ma niebieskawy połysk. Nic dziwnego, że rośliny te zyskały gwałtownie krąg wielbicieli, zwłaszcza w Azji.

Mieszkańcy skał

Rodzaj Bucephalandra jest endemiczny dla wyspy Borneo. O ile wiadomo, rośliny te znajdowane są jak dotąd głównie w południowej części wyspy (w indonezyjskiej prowincji Kalimantan), jak również – w mniejszej ilości – w Sarawak (Malezja). Znaczne połacie północnej części wyspy albo zostały wykarczowane na użytek przemysłu produkującego olej palmowy, albo są ciężko dostępne, utrudniając znajdowanie nietkniętych siedlisk Bucephalandra na tamtych terenach.

Żródłó : http://www.theaquaticplantsociety.org/world-of-bucephalandra/

Żródłó : http://www.theaquaticplantsociety.org/world-of-bucephalandra/

Przedstawicielami tego rodzaju są reofity, rośliny występujące w wartko płynących wodach. Rosną one na skałach wzdłuż brzegów niewielkich zacienionych rzek i potoków lasów deszczowych. Przez pewien czas mogą żyć całkowicie pod wodą. Jest stosunkowo łatwo zaaklimatyzować je do warunków akwariowych, gdzie zazwyczaj dobrze sobie radzą.

W Azji gatunki z rodzaju Bucephalandra są także znane jako Chili Anubias, ponieważ ich ciemnozielone pofalowane liście przypominają te spokrewnionego rodzaju Cryptocoryne (zwanego Chilli Grass) oraz rosną na kamieniach, tak jak popularne gatunki z rodzaju Anubias. Jednak unikalne białe kwiaty zdecydowanie odróżniają ten rodzaj od pozostałych.

Bucephalandra wymaga bardzo wysokiej wilgotności do wzrostu w uprawie ponad wodą. W środowisku naturalnym rośliny te są zwykle znajdowane w sąsiedztwie mchów na skałach tuż ponad powierzchnią wody. Czasami tworzą bujne dywany na skałach, także tych na środku rzeki. Rośliny przytwierdzają się mocno do skał za pomocą twardych korzeni i są w stanie wytrzymać nawet silny prąd występujący w porze deszczowej, kiedy woda podnosi się zalewając ich siedliska.

Gatunki z rodzaju Bucephalandra zwykle kwitną ponad wodą, lecz w warunkach akwariowych często niezwykłe lejkowate kwiatostany można obserwować u egzemplarzy hodowanych w zanurzeniu. Tak jak Cryptocoryne, Bucephalandra wytwarza spatki, kwitnie przez około trzy do pięciu dni, po czym zawiązuje owoce, jeśli nastąpiło skuteczne zapylenie kwiatów przez owady. Liście emersyjne i submersyjne zauważalnie się różnią.

Liczne nieopisane gatunki

Rodzaj Bucephalandra był opisany już w latach 60tych XX wieku, jednak jak dotąd nie wzbudził zbytniego zainteresowania świata naukowego. Obecnie opisane są jedynie cztery gatunki: Bucephalandra gigantea, Bucephalandr motleyana, Bucephalandr catherinae oraz Bucephalandr magnifolia, które reprezentują cztery najbardziej popularne odmiany liści w obrębie rodzaju: wielkolistne, z grubymi owalnymi liśćmi, z wąskimi liśćmi o pofalowanych krawędziach oraz z owalnymi liśćmi o prostych brzegach.

 

05 Bucephalandra Paris

 

Aktualnie więcej niż wątpliwe jest, czy powyższa klasyfikacja okaże się słuszna po bardziej wnikliwych badaniach naukowych. Wiemy o ponad 100 różnych odmianach pochodzących z różnych lokalizacji, odkrytych przez hobbistów i profesjonalnych kolekcjonerów na całym obszarze Borneo. Przypuszczalnie wiele z tych odmian to nieopisane gatunki, dlatego zamiast pospiesznego określania taksonomii każdej pozyskanej rośliny, przyjęte jest nadawanie nazw w odniesieniu do miejsca odkrycia lub cechy charakterystycznej danego okazu. Na przykład należący do prawdopodobnie jeszcze nie opisanego gatunku “Sintang”, został nazwany za swoim miejscem odkrycia, w pobliżu wioski Sintang, podczas gdy Bucephalandra sp. „Pearl Grey” (tłum. „Perłowa Szarość”) zawdzięcza nazwę nietypowemu odcieniowi liści.

 

07 Bucephalandra Black Mist

 

Niestety niektórym, tym samym roślinom przez różnych kolekcjonerów zostały nadane różne nazwy, co czyni prawidłową identyfikację jeszcze trudniejszą. Wobec braku systematycznych badań naukowych nie ma pewności, czy gatunki sprzedawane pod jedną z wcześniej wymienionych nazw handlowych, należą faktycznie do któregoś z opisanych gatunków. Z drugiej strony niektóre zewnętrznie różniące się odmiany mogą należeć do jednego gatunku.

Uprawa

Gatunki z rodzaju Bucephalandra mogą być uprawiane zarówno ponad (uprawa emersyjna), jak i pod wodą (uprawa submersyjna). W uprawie emersyjnej mogą być sadzone jako epifity, przymocowane do skał lub drewna i hodowane w warunkach bardzo wysokiej wilgotności, np. w paludariach. Podczas gdy Cryptocoryne hodowana ponad wodą wymaga substratu, w którym się ukorzenia, Bucephalandra będzie z powodzeniem rosła bez substratu. Uprawa Bucephalandra w szklanych słojach, powszechna wśród entuzjastów Cryprocoryne, jest także możliwa, o ile zapewniony będzie stały poziom wysokiej wilgotności.

Jednak większość akwarystów będzie prawdopodobnie wolała skupić się na podwodnej uprawie tych roślin w akwariach. Należy ostrzec niecierpliwych entuzjastów roślin wodnych: Bucephalandra rośnie niezwykle wolno, nawet wolniej niż Cryprocoryne czy Anubias!

Rośliny są zwykle pozyskiwane w naturalnym środowisku w formie emersyjnej (nadwodnej) i później uprawiane pod wodą potrzebują bardzo dużo czasu na przystosowanie się i wytworzenie podwodnych form listowia. Jednak, jak Anubias, rośliny te nie mają nic przeciwko wzrostowi w całkowitym zanurzeniu przez okrągły rok. Formy submersyjne (podwodne) są wyraźnie mniejsze od form emersyjnych.

Zgodnie z warunkami środowiska naturalnego, Bucephalandra rośnie najlepiej w miękkiej, lekko kwaśnej wodzie. Nawożenie CO2 i innymi składnikami odżywczymi za pośrednictwem wody jest bardzo korzystne i przyspiesza wzrost. Rośliny mogą być przymocowane żyłką wędkarską do małych fragmentów lawy wulkanicznej lub kawałków tonącego drewna i umieszczone w wyższych partiach akwarium, jeśli jest taka potrzeba. Jest także możliwe sadzenie ich w substracie na pierwszym planie zbiornika, ale należy się upewnić, że kłącza nie są zasypane podłożem, gdyż mogą gnić.

Ponieważ rośliny z rodzaju Bucephalandra są przystosowane do życia w mocno zacienionych strumieniach lasów deszczowych, nie wymagają silnego oświetlenia. Nie tolerują silnego światła ani temperatur utrzymujących się powyżej 28ºC. Dobra filtracja wody, jej odpowiedni przepływ (prąd), w połączeniu z regularnymi podmianami wody dla uniknięcia zbyt dużego stężenia azotanów, są bardzo ważnymi czynnikami.

Rośliny z rodzaju Bucephalandra wybitnie sprawdzą się w niewielkich akwariach, u każdego kto jest entuzjastą ryb z czarnych i białych wód Azji Południowo-Wschodniej i urządza swój zbiornik w opisanym wcześniej stylu.

Razem z Cryptocoryne oraz innymi gatunkami o niskim zapotrzebowaniu na światło, z miękkich, lekko kwaśnych wód, można je łączyć także z licznymi małymi rybami i krewetkami z biotopów lasów deszczowych Azji Południowo-Wschodniej. Bucephalandra będzie rozwijać się także w umiarkowanie twardej wodzie, choć to jeszcze bardziej spowolni jej wzrost. Z powodu niewielkich rozmiarów są to rośliny szczególnie odpowiednie do nano akwariów.

Spostrzeżenia (A Fan’s Notes)

– Jake Adams

Rośliny rosnące w strumieniach, czy innych płynących wodach są nazywane reofitami, co oznacza, że są przystosowane do życia w szybko płynącym nurcie. Bucephalandra doskonale pasuje do tego opisu.

Kiedy po raz pierwszy sadziłem Bucephalandry, byłem przekonany, że przepływ wody będzie niezbędny dla prawidłowego i zdrowego wzrostu, ale od tamtego czasu wyhodowałem roślinę w zbiorniku ze stojącą wodą z mchem jawajskim i wygląda ona tak samo pięknie, jak uprawiana w tradycyjny sposób. Uprawiane w energicznie płynącej wodzie Bucephalandry rzeczywiście czerpią korzyści ze zwiększonego przepływu wody, ale jest on mniej istotny w przypadku uprawy w przeciętnym akwarium.

Bucephalandra może i jest egzotyczną rośliną słodkowodną, ale jej wymagania w przypadku uprawy w akwarium nie są wygórowane. Tak jak inne epifity, powinna rosnąć na twardym elemencie, skale czy drewnie, aby jej korzenie mogły być dobrze napowietrzane. Wymagania wobec światła także nie są nietypowe: roślina toleruje poziom światła od niskiego do wysokiego, jednak powinna być umieszczona w obszarze większego przepływu wody w akwariach typu high tech. (???)

Jedynym parametrem odnośnie którego Bucephalandra bywa wybredna, jest temperatura wody. Z racji pochodzenia z wartkich strumieni Borneo, zwykle zacienionych baldachimem lasu, woda powinna mieć temperaturę typowego akwarium tropikalnego, nie wiele wyższą niż 25ºC. Jedyny przypadek niepowodzenia z Bucephalandrami, jakiego doświadczyłem, nastąpił kiedy liście rozpłynęły się jak u Cryptocoryne w następstwie nieoczekiwanego skoku temperatury.

Prawdopodobnie jedynym prawdziwym wyzwaniem w hodowli roślin Bucephalandra jest samo pozyskanie jednej z nich. Bucephalandry wciąż nie są powszechne w zasobach dostawców roślin wodnych, przynajmniej nie w Ameryce czy Europie, i najlepszym sposobem znalezienia rośliny jest kontakt z zaawansowanymi kolekcjonerami roślin.

Większość gatunków z tego rodzaju rośnie bardzo wolno, więc Twoje pierwsze rośliny nie będą tanie – ale jeśli szukasz czegoś nowego i nietypowego – ładna kępa Bucephalandry będzie prawdziwym roślinnym trofeum, nieporównywalnym do niczego innego dostępnego obecnie miłośnikom wodnych roślin słodkowodnych.

 

No events found
Zapisz się do naszego Newslettera

Zapisz się do naszego Newslettera

Otrzymuj powiadomienia o nowościach, produktach, nowych wpisach.

Dziękujemy, właśnie zapisałeś się do naszego newslettera.